آقای عراقچی، سلام ما را به رئیس‌جمهور برسانید

به گزارش خبرنگار تابناک از استان اصفهان، در این یادداشت می‌خوانید:

آقای عراقچی،
دو روز حضور شما در اصفهان، برای شهری که سال‌هاست بیشتر «دیده نمی‌شود» تا «دیده شود»، اتفاق مهمی بود. افتتاح گذر تجار، بازدیدها، نشست‌ها و قاب‌های رسمی، همه به‌جا و لازم؛ اما اجازه بدهید این یادداشت را نه از موضع یک مسئول، بلکه از زبان یک شهروند بنویسم؛ از زبان کسی که هر روز با اصفهان زندگی می‌کند، نه فقط از کنار پروژه‌هایش عبور می‌کند.

لطفاً سلام ما را به آقای پزشکیان برسانید. سلام مردمی که این روزها بیشتر از همیشه نگران‌اند. سلام شهری که حالش خوب نیست؛ نه هوا، نه آب، نه زمین، نه آینده.

آقای عراقچی،
اصفهان امروز بنفش است. نه استعاره، نه اغراق. بنفشِ هشدار. بنفشِ آلودگی. بنفشِ نفس‌هایی که در سینه حبس می‌شود. کودکانی که با ماسک به مدرسه می‌روند، سالمندانی که خانه‌نشین می‌شوند و شهری که دیگر نفس نمی‌کشد. این بنفش، رنگ توسعه نیست؛ رنگ اضطرار است.

لطفاً به رئیس‌جمهور بگویید اصفهان تشنه است. زاینده‌رود، نه رود است و نه زاینده. زخمی است که گاهی با مسکنِ چند روزه خیس می‌شود تا فقط دیده شود و دوباره به خشکی سپرده می‌شود. رودخانه‌ای که باید شریان زندگی باشد، تبدیل شده به ابزار مناسبت‌ها. شهر بدون آب، فقط شهر نیست؛ خاطره‌ای است که دارد آرام‌آرام فراموش می‌شود.

به ایشان بگویید اصفهان دارد فرو می‌نشیند؛ نه فقط زمینش، که اعتمادش. فرونشست، فقط یک پدیده ژئوتکنیکی نیست؛ نشانه مدیریتی است که دیر تصمیم می‌گیرد و زود فراموش می‌کند. وقتی خانه‌ها ترک می‌خورند، وقتی زیرساخت‌ها آسیب می‌بینند، یعنی زمان از دست رفته است. یعنی هزینه تعلل را مردم می‌دهند.

آقای عراقچی،
شما گذر تجار را افتتاح کردید؛ نامی زیبا، یادآور تمدن، دادوستد و شکوفایی. اما لطفاً به رئیس‌جمهور بگویید اصفهان امروز هیچ شباهتی به تجار ندارد. نه در رونق، نه در امنیت زیست، نه در امید. شهری که سرمایه انسانی‌اش نگران ماندن یا رفتن است، شهرِ گذر نیست؛ شهرِ توقف است.

اصفهان امروز پروژه نمی‌خواهد؛ سیاست می‌خواهد. تصمیم سخت می‌خواهد. شجاعت در اولویت‌بندی می‌خواهد. دیگر زمان گزارش‌های رنگی و افتتاح‌های مقطعی گذشته است. مسأله اصفهان، مسأله ملی است؛ نه محلی، نه استانی، نه جناحی.

به آقای پزشکیان بگویید مردم اصفهان مطالبه‌گرند، نه معترض حرفه‌ای. این شهر بلد است صبر کند، اما فراموش شدن را بلد نیست. بلد است همراهی کند، اما بی‌پاسخ ماندن را نه. اصفهان همیشه سهم خودش را داده؛ در صنعت، در اقتصاد، در فرهنگ، در تاریخ. حالا نوبت شنیده شدن است.

آقای عراقچی،
شما دیپلماتید؛ زبان گفت‌وگو را خوب می‌شناسید. لطفاً این پیام را بدون تعارف منتقل کنید:
اصفهان حالش بد است.
نه با یک پروژه خوب می‌شود،
نه با یک سفر،
نه با یک وعده.

حال اصفهان، نسخه ملی می‌خواهد. نسخه‌ای که آب را جدی بگیرد، هوا را اولویت بداند، زمین را نجات دهد و به مردمش اطمینان بدهد که دیده می‌شوند.

سلام ما را برسانید؛
سلام شهری که هنوز ایستاده،
اما خسته است.

انتهای پیام/